Lobsters Booktag

Echt een hele tijd geleden alweer mocht ik van Blossom Books een booktag maken die de auteurs van Lobsters, Tom en Lucy, zouden moeten invullen. Hartstikke cool natuurlijk! Als je hun antwoorden wil lezen kan dat hier. Maar omdat Tom en Lucy de tag dus voor mij hebben ingevuld, heb ik hem zelf nooit gedaan! Daarom leek het me leuk om mezelf een soort van te taggen, en hem gewoon toch ook in te vullen.

  1. Freddie: Een boek waarbij het uiterlijk niet overeenkomt met de inhoud (mag positief of negatief ingevuld worden).

Persoonlijk vind ik de cover van Angel Fall van Susan Ee helemaal niks. Het is zo’n standaard, duizend in een dozijn, standaard-plaatje met vleugels erop. Het doet totaal niet vermoeden dat het verhaal eigenlijk best wel cool is, en helemaal niet afgezaagd!

2. Hot Ribena: Een boek dat niemand leuk lijkt te vinden, maar waar jij van houdt!

Houden van is een groot woord, maar ik denk dat ik hier wel moet gaan voor the Bunker Diary van Kevin Brooks. Het verhaal zelf is opzich niet heel erg interessant, maar het einde. My gosh, het einde. Dit is echt zo’n boek waar je of van houdt, of je haat het. Op Goodreads bestaat de eerste review pagina eigenlijk ook bijna alleen maar uit 1 ster recensies, en dan 4 of 5 sterren. Het is heel moeilijk om neutraal over dit boek te zijn, omdat het best een uitgesproken thema heeft. Ik zou het ook zeker aan iedereen aanraden, want het einde is met gemak het beste/slechtste einde dat ik ooit gelezen heb.

3. Lobster: Als je een boekkarakter mocht kiezen waar je voor altijd bij moet blijven, wie zou je kiezen?

Deze is moeilijk. Ik zit heel hard te twijfelen tussen Nikolai uit de Grisha, James uit Harry Potter of Will uit de Grijze Jager. Ik denk dat ik dan toch voor Will ga. Als ik Nikolai kies dan moet hij in deze wereld leven en dan heeft hij geen vliegend schip meer, wat hij volgens mij heel erg zou vinden. Als ik James kies, dan moet James zonder Sirius of Remus leven, en zonder Lily, en dat ga ik die arme jongen niet aandoen. WILL DUS! ❤

4. Carmen: Een boek waar je iets tegen had, tot je toe gaf, het las, en het eigenlijk heel goed vond!

Is het raar als ik opnieuw de Grijze Jager noem? Deel twee heb ik een keer voor mijn verjaardag gehad, maar deel een had ik dus niet. Hij heeft een jaar in mijn kast gestaan, voordat ik op een dag besloot het eerste deel gewoon uit de mediatheek op school te halen. Ik twijfelde eerst nog een beetje, maar toen ik eenmaal bezig was ging ik als een speer, en voor ik het wist was ik fan. Dat ben ik nog steeds, moet ik zeggen, en ik ben zo ongelooflijk blij dat ik toen besloten heb om het eerste boek te lenen!

5. Ham/Sannah: Favoriete boekship allertijden.

Jily (James en Lily Potter), met gemak. Hoe bedoel je, ze zijn al dood als het boek begint. Deze twee zijn gewoon gemaakt voor elkaar.

6. Robin: Griffoendor, Ravenclaw, Zwadderich of Huffelpuf?

Griffoendor! Ik heb eigenlijk altijd al gedacht dat ik in Griffoendor zit, al sinds de eerste keer dat ik de boeken las toen ik zeven was. Nu heb ik ook nog eens bevestiging van Pottermore, dus loop ik trots over straat met mijn ultra warme Griffoendor sjaal die ik op eBay heb gekocht.

7. “Een voor allen en allen voor een”: Een boek waar je van houdt waar vriendschap in centraal staat.

Simon vs. the Homo Sapiens Agenda. Natuurlijk is dit een LGBT boek met een romantische ondertoon, maar Simon’s interactie met zijn vrienden is ook erg belangrijk. Zo geeft het prachtig de goeie eigenschappen van vriendschap weer, maar ook jaloezie en andere narigheid.

8. Stella: Een boek dat zo erg buiten je straatje valt dat je eigenlijk niet goed snapt waarom je het uiteindelijk goed vond.

Ik ga hier denk ik Clockwork Angel zeggen. The Mortal Instruments was niet helemaal mijn ding, dus ik was erg huiverig om een ander boek van Cassandra Clare te gaan lezen. Het voelde nogal alsof de boeken in de shadowhunter wereld gewoon niet mijn genre waren, punt. Maar gelukkig ben ik Clockwork Angel gaan lezen, want ik vond het geweldig!


Dat was het alweer! Ik ga niemand taggen want dat heb ik bij mijn originele post al gedaan. Ik moet inderdaad toegeven dat deze tag moeilijker is dan ik had gedacht, maar zeker wel leuk. Er zitten in mijn hoofd nog meer dan gegoeg ideetjes voor andere tags, dus hopelijk zien jullie die hier snel verschijnen!

Advertenties

Boekrecensie – the Isle of the Lost – Descendants #1

Dit boek wil ik al best wel een tijdje lezen. Sinds het zien van de film die bij dit boek hoort, Disney’s Descendants, kon ik eigenlijk niet wachten om meer te horen over de karakters. Toen ik dit boek dus zag in de Disney Store in Londen, zoals je kan lezen in mijn Londen Bookhaul, wist ik niet hoe snel ik het moest kopen. Was het wat ik ervan had verwacht?

Allen kennen we “en ze leefden nog lang en gelukkig”, maar wat gebeurt er na het einde van het sprookje? Dat is makkelijk; de slechterikken worden met z’n allen op Dwaaleiland gedumpt waar ze verdoemd zijn de rest van hun leven te wonen. Zo ook de kinderen van deze slechterikken. Mal (Maleficent), Evie (Evil Queen), Jay (Jafar) en Carlos (Cruella de Vil) kunnen in de verste verte niet met elkaar opschieten, maar als er iets op het afgeschermde, magieloze eiland gebeurt slaan ze de handen ineen om op onderzoek uit te gaan. Natuurlijk is ook prins Ben, de zoon van Belle en het Beest, van de partij in Auradon, het land van de goeden. Twee groepen die niet veel met elkaar te maken hebben. Of lijkt dit alleen maar zo? 

Engelse titel: the Isle of the Lost (Parragon)

Nederlandse Titel: Dwaaleiland (Best of YA)

Auteur: Melissa de la Cruz

Score: 3/10

Op een feels-schaal van de afwas (1) tot Sam en Dean bro-hugs in Supernatural (10), hoeveel feels: (Ik had zo gehoopt op een feel-good boek, net als de film, maar dat was het niet. Het was gewoon… Niks)

Zoals misschien wel van mijn scores af te leiden valt was dit boek niet helemaal mijn ding. Ik verwachte er best wel veel van, en misschien is dat juist wel het probleem geweest. Als ik het boek in een kast in de boekwinkel mocht zetten, zou ik het bij 9+ plaatsen en niet bij YA. Hierdoor vond ik het ook nogal vreemd dat de vertaling door Best of YA is gedaan, waardoor je dus toch een hele andere indruk van het boek krijgt.

Ik denk dat ik eens met de karakters ga beginnen. Want van karakterontwikkeling viel eigenlijk niet echt te spreken. Als lezer kreeg je enig inzicht in waarom Mal bijvoorbeeld deed wat ze deed, maar dit inzicht in de vorm van een of twee zinnen werd erna continu opnieuw gebruikt. Er kwam verder gewoon geen ontwikkeling meer bij, de auteur bleef haar eerdere woorden herhalen in plaats van iets nieuws in te brengen, en dat vond ik heel erg jammer. Ook waren de karakters nou niet bepaald consistent. Het ene moment is sympathie het ergste wat ze kunnen bedenken, het volgende vinden ze het erg voor de ander hoe ze behandeld worden door hun ouder, en dan is het weer terug naar zeggen dat al het goeie slecht is. Ik snap dat mensen niet uit zichzelf slecht zijn en het leren, maar het voelde alsof de karakters niet helemaal meer klopten.

Natuurlijk moet ik het ook nog even over het plot hebben. Of beter gezegd, de afwezigheid van een plot. De eerste helft van het boek gebeurde er eigenlijk niet heel veel. Het was vooral “toen ik 6 was, ben ik als enige van het eiland niet op een feestje uitgenodigd. Daarom ben ik nog steeds boos op degene die het feestje gaf en wil ik dat er slechte dingen met haar gebeuren.”. Dan, na pagina 200 van de 320, bedenkt de auteur zich opeens dat er ook nog een avontuur moet zijn, dus gaan de vier hoofdpersonen hals over kop op reis om een object terug te krijgen. Dit kwam echt volledig uit de lucht vallen, en dan niet op een goeie manier.

Er was meer dan genoeg dat niet uit de lucht kwam vallen, maar helaas was dat dus ook niet op een goeie manier. Man, wat was er veel foreshadowing. Tijdens het lezen heb ik gewoon meerdere keren hard met mijn ogen zitten rollen omdat de antwoorden op de problemen die de karakters hadden eerder in het boek al eens genoemd waren. Hierdoor voelde ik helemaal niets tijdens deze scenes, die spannend bedoeld waren, wat zonde was.

De worldbuilding was zo afgezaagd als maar kon, eigenlijk. De slechterikken krijgen alleen maar het eten dat de goeierikken niet meer willen. Hierdoor eten ze dus alleen maar beschimmelde etenswaren. Naast het feit dat je hier gewoon niet op kon overleven, vond ik dit ook gewoon ronduit vaag. Na 20 jaar hebben ze op dat eiland nog steeds niet bedacht dat je ook zelf eten kan verbouwen? En moet je echt op bijna elke pagina herhalen dat er wormen in de appels zitten en dat het brood beschimmeld is en dat alles eigenlijk gewoon niet te eten is? Het was gewoon zo… Nou ja, precies hoe een kind zich dit voor zou stellen.

Als laatste moet ik het nog even over prins Ben hebben, want ja, prins Ben. In de film is hij essentieel voor het plot en gebeuren er ook daadwerkelijk nuttige dingen met hem. In het boek was het totaal het tegenovergestelde. Iedere keer dat er een hoofdstuk over prins Ben was dacht ik weer, “Oh ja, jij bent er ook nog”. Zijn plotlijn voelde geforceerd en totaal onnodig, wat het boek alleen maar langer maakte.

Dit boek is prima voor iets jongere kinderen, maar ik merk dat ik er zelf iets totaal anders van had verwacht. Hierdoor ben ik ook erg blij dat ik eerst de film heb gezien en toen pas het boek las, want ik denk niet dat ik na dit boek de film gekeken zou hebben. Anderzijds denk ik ook dat ik het boek minder leuk vond omdat ik de film eerst heb gezien en dus al een zeker beeld had van karakters en situaties.

Jammer, en totaal niet wat ik ervan had verwacht. Waarom dit boek bij Young Adult staat is me ook een volledig raadsel. Als ik vijf-zeven jaar jonger was geweest had ik het misschien wel leuk gevonden, maar dit is volgens mij gewoon een typisch gevalletje van overhype. Opnieuw, jammer!

Filmrecensie – Pan

Sinds het kijken van de eerste trailer een hele tijd geleden wil ik de film Pan al zien. Hoe veel negatieve recensies er ook binnenkwamen, ik moest en zou naar de bioscoop gaan om zelf een mening te vormen. Dus toen mijn ouders naar een film wilden omdat we vakantie hebben, wist ik natuurlijk niet hoe snel ik met deze op te proppen kon komen.

Pan’ is het verhaal over een jongen, Peter, die in de tijd van de Tweede Wereldoorlog in een weeshuis in Londen leeft. Naast de capriolen van de verschrikkelijke nonnen is er eigenlijk niet veel actie in zijn leven, tot Peter op een nacht ontvoerd wordt naar Neverland. Daar komt hij erachter dat hij niet zomaar een jongen is, maar precies bij de beschrijving past van de uitverkorene die de slechte piraat Blackbeard zal verslaan en Neverland zal teruggeven aan de elfjes. Samen met James Hook, een man die net als Peter als wees naar Neverland werd gebracht, en Tiger Lily, een prinses van de inheemse stam van het Neverwoods, begint hij aan deze taak. Maar is hij eigenlijk wel de jongen van de voorspelling, en kan hij wel doen wat er van hem wordt verwacht?

Score: 7,5/10

Op een feels-schaal van wiskunde huiswerk (1) tot Fred en George in de Relieken van de Dood (10), hoeveel feels: (Er was even een spannende bijna-tearjerker, maar die was ook al weer snel voorbij. Ik werd eigenlijk vooral vrolijk van deze film, vandaar een 5 en niet lager. Vrolijkheid is immers ook een gevoel)

Na het zien van deze film vraag ik me oprecht af waar al die slechte recensies vandaan komen. Je kan Pan zien als een soort prequel van het welbekende Peter Pan verhaal, en persoonlijk vind ik dat het die rol uitstekend vervuld. Natuurlijk week het verhaal op sommige punten van het originele verhaal af, maar voor mij was dit niet storend en juist wel een verrijking van het verhaal.

Er wordt veel gezegd over de special effects en hoe deze beter hadden gekund. Daar ben ik het tot een zeker punt mee eens. Ja, er waren momenten dat het een beetje opviel dat er werd gefilmd met een greenscreen, en de animatie van de vogels was niet helemaal geweldig. Maar daarnaast? Er was zo veel prachtigs om te zien! Het uitzicht vanaf de rand van het eiland bijvoorbeeld, of de geniale details op de krokodil, of de zwevende bubbels water met zwemmende vissen erin. Niet alles kan even perfect uitgevoerd worden, en de makers van deze film compenseren met gemak door ongelooflijk veel prachtige beelden te geven.

Natuurlijk moet ik ook nog even wat zeggen over de casting. Veel critici klagen over het feit dat er nou niet echt een sterrencast was, wat waar is. Hugh Jackman als Blackbeard was de meest opvallende grote naam, met Cara Delevingne en Amanda Seyfried die kleine bijrolletjes vervulden. Maar om eerlijk te zijn had ik hier totaal geen probleem mee! De jongen die Peter speelde vond ik echt geniaal gecast, en ik geloof dat Levi Miller een gouden toekomst tegemoet gaat. Wow, wat kan die jongen acteren! Rooney Mara was een uitstekende Tiger Lily, en daar hoor ik later ook graag meer van. Garrett Hedlund als James Hook, daarentegen… Het was duidelijk de bedoeling dat het karakter nogal een drama queen was en alles er dik bovenop legt. Helaas werd het al snel duidelijk dat de acteur zelf ook alles ging overdrijven, denkend dat dit de bedoeling was, waarmee hij helemaal de plank missloeg en ongeloofwaardig werd. Het duurde heel lang voordat ik aan hem gewend was en hem serieus kon nemen, wat ik echt een groot minpunt vond.

Pan is een prima film die gewoon nogal veel gezeik heeft gehad. Ik zou hem zeker aanraden, ook voor het hele gezin, aangezien het een 6+/9+ film is. Dit vond ik zelf wel een beetje jammer. Tijdens het kijken van de film kon ik maar niet ophouden met denken hoe anders sommige scenes gedaan zouden zijn als het een 12+ film was geweest. Dat had ik graag willen zien, en vond ik dus ook wel jammer dat het er niet was. Maar natuurlijk snap ik het volkomen, aangezien je zo wel een grote groep kijkers uitsluit van iets wat toch echt een kinder fenomeen is.

Dus, mijn conclusie luidt: Luister niet naar alle slechte recensies en ga voor jezelf beslissen wat je van deze film vindt. Misschien word je wel positief verrast, net als ik!

Londen Bookhaul

Vorige week was ik met school op examenreis naar Londen. Natuurlijk hebben we veel gezien en was het een geweldige reis, maar daar wil ik het nu niet over hebben. Nee, vandaag heb ik namelijk iets heel anders in petto. Ik ben namelijk langs duizend en een boekwinkels gegaan, en ik moet mijn aanwinsten wel even laten zien!

  1. Disney Store, Covent Garden, Londen

Isle of the LostHet eerste boek van deze trip werd al vroeg gekocht, veel vroeger dan ik had verwacht. Op de derde avond mochten we voor het eten een uur lang gaan en staan waar we wilden, wat dus de Disney Store werd. Wat een plek, geweldig! Terwijl ik daar zo rond liep viel dit boek me eigenlijk meteen op. In een hoekje stond, naast de andere Disney’s Descendants spullen, een enorme stapel met exemplaren van the Isle of the Lost van Melissa de la Cruz. Ik vond de film best wel leuk (lekker dom en simpel, echt fijn af en toe), dus het boek nam ik natuurlijk meteen mee. Het was duidelijk waarom de verkoper was aangenomen, want mijn hemel, dat was met gemak de grootste glimlach die ik ooit heb gezien!

2. Blackwell’s Bookshop, Oxford

Dit is vanaf nu mijn favoriete plek in de wereld. Wow, wat was deze winkel enorm! Alleen de YA hoek was al zo groot dat het aardig lang duurde voordat ik er helemaal doorheen was. Hier ondervond ik hoe mooi kortingsacties op boeken eigenlijk zijn. De 3 voor 2 actie kon ik natuurlijk niet laten liggen, dus van de geselecteerde boeken pakte ik Trial by Fire van Josephine Angelini, het vervolg Firewalker, en Aristotle and Dante Discover the Secrets of the Universe van Benjamin Alire Sáenz.

ipp(er staat een andere “titel” op de covers)

Ik ga even eerlijk zijn en zeggen dat ik van geen van deze boeken eigenlijk echt weet waar ze over gaan. Toen ik de boeken van Josephine Angelini zag liggen herkende ik de mooie Britse cover en besloot ik ze mee te nemen. Ik moest nog een derde boek, en we moesten al snel weer door naar een museum, dus ik pakte Aristotle&Dante omdat ik er veel goeie recensies over heb gelezen.

ippHet vierde boek wat ik kocht is meteen het meest geweldige boek die ik tijdens deze trip gekocht heb. Het is namelijk de hardcover van het nieuwe Rick Riordan boek, The Sword of Summer (Magnus Chase #1). Het is echter niet zomaar een exemplaar van dit boek, nee. Hij is gesigneerd. Ja, dat las je goed. IK HEB EEN HANDTEKENING VAN RICK RIORDAN. AAAAAAAH! De verkoop man keek me echt raar aan omdat ik stond te gillen en springen in de boekwinkel, maar ja, dat hoort erbij, toch? Wat het zelfs nog beter maakte: er zat 3 pond korting op. DRIE POND KORTING.

3. Blackwell’s Bookshop, Oxford

Nog een keer Blackwell’s, Eline? vraag je je misschien af. Want inderdaad, dit is dezelfde winkel als de vorige. MAAR. Na de benedenverdieping volledig gezien te hebben gingen we door naar een museum, dat toevallig recht tegenover de winkel zat. Toen we hierna weer vrije tijd kregen, kon ik het natuurlijk niet laten om een van de hogere verdiepingen ook even te bezoeken. Immers, wie kan een goeie tweedehands afdeling weerstaan?

En goed was hij zeker. Het was even een gedoe om de goeie verdieping te vinden, want op het bordje stond dat het op de 2e verdieping was bij de classics, maar tweedehands zat random op de 3e verdieping bij de WC’s. Altijd praktisch om naar de WC te kunnen gaan in een boekwinkel, zou ik zeggen.

IN IEDER GEVAL.

ippIk ging eigenlijk meteen richting de fantasy afdeling, en vond tot grote blijdschap de jeugd kast er direct naast. Er waren een paar boeken die me leuk leken maar echt in een verschrikkelijke staat waren, dus die heb ik lekker laten staan. Maar wat ik wel heb meegenomen maakt me zo blij! Als eerste een complete serie (als we ervanuit gaan dat boek 3 daadwerkelijk nooit meer komt?), Lament en Ballad van Maggie Stiefvater. Opnieuw, geen idee waar het over gaat, maar de Ravenjongens vond ik echt een top boek, dus ik heb hier wel vertrouwen in!

Als laatste in deze winkel kocht ik Tonight the Streets Are Ours van Leila Sales. Ik wil dit boek al zo ongelooflijk lang lezen! Dus toen ik hem zag liggen, in perfecte staat, terwijl hij pas net een maand uit is… Laten we zeggen dat ik hier niet lang overna hoefde te denken!

ipp

4. Random winkeltje met classics, Camden Town, Londen

Op onze laatste dag in Londen hadden we veel vrije tijd, dus besloten we naar Camden Town te gaan. Wat een geweldige plek! Het is een soort permanente straatmarkt met kraampjes van kunstenaars, en ernaast zit een plein met allemaal etenskraampjes van over de hele wereld. Er was ook een “Dutch Pancakes” kraam, maar ze verkochten er alleen poffertjes. We hadden het hart niet om ze te vertellen dat hun bord niet helemaal klopte.

In ieder geval, naast al die kraampjes waren er ook ontelbaar veel kleine winkeltjes, waaronder de winkel waar ik mijn laatste boek van de reis heb gekocht. Ik had nog ponden over, en een paar dagen eerder had een docent me verteld dat ik eigenlijk toch echt wel Alice in Wonderland van Lewis Caroll moest lezen, dus toen ik deze prachtige editie zag wist ik meteen wat ik moest doen!

5. ippHMV, Oxford Street, Londen

Bijna was ik dit stukje vergeten, oeps! Dit is niet een boek, of überhaupt boek gerelateerd, maar ik moest het toch even laten zien. Een vriendin van me wilde naar deze winkel om bepaalde albums te kopen, en eigenlijk had ik de muziekafdeling al snel gezien. Beneden had ik al wat merch gezien, en ik hoopte erop dat er meer zou zijn in de kelder. En ja hoor! Het was even zoeken in merchandise HEMEL, maar toen had ik toch echt gevonden waar ik stiekem altijd al van heb gedroomd; SUPERNATURAL BUTTONS. WEES JALOERS.


ippDat was het al weer! Londen en Oxford zijn geweldige boekensteden, en ik heb echt genoten. Helaas niet naar de Waterstones op Piccadilly Circus geweest, maar ach, je kan niet alles hebben in het leven. Mijn geld was toch al zo goed als op, dus het was alleen maar een marteling geweest ;).

Ik zweer het, zo veel boeken koop ik nooit. Normaal krijg ik 1 of 2 boeken binnen per maand, de laatste tijd zelfs minder omdat ik mezelf op een book buying ban had gezet. Die ging heel goed, tot Londen dus. Maar ach, uitzonderingen moeten er ook zijn. Het leverde tenminste wel een mooie stapel boeken op!

TTT – Boeken die je overal voorbij ziet komen, maar zelf nog niet gelezen hebt

Iedere donderdag is het weer zover. Heel boekbloggend Nederland doet op donderdag aan de TTT, en aangezien ik daar nu natuurlijk ook bij hoor, leek het me wel leuk om zelf ook eens mee te doen! Geen idee of ik hem elke week ga doen, ik zie wel of de thema’s me liggen. Tien boeken zijn er namelijk veel!

Deze week een thema die ik meteen al leuk vind. Er zijn namelijk zo veel boeken waarvan ik me best wel schaam dat ik ze niet gelezen heb! Door dit lijstje op te stellen krijg ik misschien wel motivatie om ze te lezen. Dat zou toch leuk zijn! Voordat ik dit helemaal volpraat met onzinnige dingen, laten we beginnen.

1. Soulmates – Joss Stirling

Ik zei toch dat ik me schaamde? Als Blossom Books ambassadeur is het natuurlijk not done om Soulmates niet gelezen te hebben, maar helaas is het waar. Ik heb ze sinds de kortingactie in de kast staan, maar ik kom er maar niet aan toe. Ik weet het, ik weet het, ik schaam me diep.

2. Throne of Glass – Sarah J Maas

Deze serie is groots. Maar dan ook echt groot-groots. Toen het vierde deel uitkwam was letterlijk minimaal drie kwart van mijn Goodreads stream gevuld met Queen of Shadows! Ik wil deze boeken heel graag gaan lezen, ook deels omdat het echt prachtige Engelse hardcovers zijn, maar op de een of andere manier komt het er maar niet van.

3. The Darkest Minds – Alexandra Bracken

Weer een serie die me zo ongelooflijk goed lijkt! Helemaal zeker weten waar het over gaat doe ik niet, maar ik weet dat het iets is met superkrachten en dat is voor mij eigenlijk al genoeg. De covers zijn ook nog eens prachtig (zie je een trend?), dus ik moet die boeken verdozie eens een keer gaan lezen!

4. Lux – Jennifer L. Armentrout

Iets met aliens, als ik het goed heb? Ik heb de omnibus van deel 1 en 2 in mijn kast staan sinds mijn verjaardag in april, maar ik ben er nog steeds niet aan begonnen. Vooral bij BookTubers, maar ook bij veel Engelstalige bloggers zie ik deze boeken voorbij komen. Ik hoor veel over dat ze goed geschreven zijn. En iets over dat de alien leuk is?

5. De Ijzeren Fey – Julie Kagawa

Eindelijk boeken die wel bekend zijn in Nederland! Deel een hiervan heb ik al heel lang op mijn Goodreads TBR staan. Maar volgens mij is het boek wat ik hier zie staan van de spin-off serie. Het feit dat ik het niet zeker weet zegt geloof ik al genoeg. Een vriendin van me gaat naar een van de Julie Kagawa events als ze in Nederland is, dus natuurlijk ga ik een boek kopen en aan haar meegeven om te laten signeren. Dan ontkom ik er niet meer aan en moet ik wel beginnen!

6. The Perks of Being a Wallflower – Stephen Chbosky

Opnieuw, echt geen idee waar dit over gaat, maar ook dit boek staat al sinds april in mijn kast. Ik weet dat zo’n beetje iedereen het over dit boek heeft, en dat er een film is met Emma Watson en Logan Lerman. Dat was voor mij eigenlijk al genoeg, moet ik toegeven. Hopelijk kom ik hier snel aan toe, maar dit is nou echt zo’n boek dat bij mij toch weer heel snel naar de onderkant van de TBR stapel verdwijnt. Ik wil het lezen, maar ik hoef het ook niet te lezen. Klinkt dat logisch? Geen idee.

7. Divergent – Veronica Roth

Ja, ik weet het, deze is echt erg. Ik heb het eerste deel uit deze trilogie het weekend voordat ik naar de film ging gelezen. Dat was dus in maart 2014? Sindsdien ben ik begonnen in Insurgent, maar legde hem na pagina 1 eigenlijk al meteen weer neer. Ik heb totaal de behoefte niet om de rest van de serie te lezen, en ik ben nogal gespoiled over het einde van Allegiant. Daarom begin ik me af te vragen of ik ze überhaupt wel ga lezen.

8. Fallen – Lauren Kate

De reden die ik hier voor geef is dat ik geloof ik net iets te jong was toen deze serie echt heel erg populair was. Lauren Kate kwam naar Nederland in 2013, toen ik dus nog 13 was. Ik was pas net uit de fase dat ik de zoenscenes in Twilight niet meer vies vond, en voelde eigenlijk totaal de drang niet om deze boeken te lezen. Nog steeds niet, moet ik toegeven. Misschien sla ik deze hype maar over.

9. Daughter of Smoke and Bone – Laini Taylor

Deel 1 en 2 hiervan heb ik een hele tijd geleden op het boekenfestijn gevonden, en sindsdien staan ze te pronken op mijn planken. Aan het lezen ervan ben ik echter nog niet toe gekomen. Alweer, geen flauw benul van waar dit over gaat. Ook dit lijkt een beetje een trend te zijn bij mij! Ik weet alleen dat deze serie heel populair is, en dat deel 3 niet meer wordt uitgegeven in de mooie editie die ik heb. Dat is dus lichtelijk vervelend, maar ja, we zien wel. Het kan natuurlijk ook dat ik het niks vind, dan is de afwezigheid van boek 3 geen probleem!

10. Alice in Zombieland – Gena Showalter

Toen ik dit boek won tijdens de boekenadventskalender van Zon en Maan was ik super gelukkig; ik wilde dit boek heel graag lezen, want het klonk ongelooflijk cool. Nu, bijna een jaar later, is er eigenlijk nog niet heel veel van terrecht gekomen. Ik kwam er namelijk dit jaar achter dat ik zombies nogal eng vind, oeps! Ik wil dit boek nog steeds lezen, maar ik ben wel een beetje huiverig. The Walking Dead was namelijk echt geen goed idee, heb ik geleerd.


Dat was het wel, geloof ik! Super leuk thema, en zoals ik al dacht heb ik weer een stuk meer inzicht in de boeken die ik nog moet lezen. Valt het op dat dit eigenlijk alleen maar series zijn, afgezien van Perks? Hier ben ik nog wel even mee bezig, geloof ik. Kan niet wachten!

Zomerliefde schrijfwedstrijd Blossom Books & Hebban.nl

Zoals jullie wellicht allemaal al weten, heeft Blossom Books deze zomer in samenwerking met Hebban.nl een schrijfwedstrijd georganiseerd. Als schrijffanaticus en Blossom Books ambassadeur kon ik natuurlijk moeilijk niet meedoen. Ookal lag het thema me weer niet, net als bij de vorige schrijfwedstrijd (wat toen een reden was om niet mee te doen), besloot ik om er deze keer helemaal voor te gaan.

Ik brandde meteen helemaal los! Dee dag dat de wedstrijd online kwam heb ik in een keer 800 woorden geschreven in een tussenuur. Helemaal enthousiast mailde ik dit naar mezelf om er later die dag aan verder te werken. Maar later die dag werd morgen. Morgen werd volgende week. Volgende week werd de week erna, en voor je het wist was het de week voor de deadline en had ik echt nog niet meer dan die 800 woorden geschreven. Aangezien de opdracht was om het fragment af te schrijven in 2500 tot 3500 woorden weet je wel wat hier het probleem mee is.

Een paar dagen voor de deadline heb ik geloof ik nog rond de 300 woorden gescheven, maar ik kwam er gewoon echt niet uit. Waar ging mijn verhaal heen? Ik zat volledig vast en had geen idee meer wat er nu moest komen. De titel van de wedstrijd was namelijk zomer liefde, en ik vond dat ik te weinig woorden had om dit geloofwaardig neer te zetten. Dat is best wel eens mijn probleem met romantische boeken, moet je weten. Er is vaak sprake van insta-love, en daar geloof ik zelf niet zo in.

Maar wat moet ik dan, was de grote vraag. Ondertussen was het 31 augustus, de laatste dag dat je verhalen nog mocht inleveren. Ik had nog niet eens de helft van mijn verhaal, en totaal geen idee waar ik heen wilde. Dus toen ging ik nadenken. Zelf vond ik Lobsters niet zo’n leuk boek, dus ik probeerde eruit te pikken wat ik dan niet goed vond. Van dit lijstje probeerde ik juist een lijst met tegenovergestelden op te stellen. Zo had ik bijvoorbeeld insta-love, waar ik onsluimerende vriendschap tegenover zette. Of de miscommunicatie die centraal staat, waar ik probeerde alles meteen uit te spreken of überhaupt tussen de hoofdpersonen weinig dialoog te laten voorkomen. Zo kreeg ik steeds meer een beeld, en vanaf toen ging ik schrijven.

Had ik een doel voor ogen toen ik begon? Absoluut niet. Zou dat handig zijn geweest? Ik geloof van wel. Als ik dit stuk opnieuw zou mogen schrijven, zou ik dan wachten met schrijven tot ik wist waar het eindigde? Absoluut niet.

Ik schrijf eigenlijk nooit met duidelijke eindes voor ogen. Een punt waar ik naartoe werk is er vaak wel, maar ik probeer me zo veel mogelijk te laten leiden door de karakters en waar ze me heen brengen. Er is namelijk niets zo erg als een heel einde hebben, en er dan achter komen dat het eigenlijk helemaal niet logisch is voor je hoofdpersoon om die ene slechterik uit te dagen, waardoor alles in het water valt. Zelf kan ik een einde pas verzinnen als ik mijn karakters echt goed ken, en dat duurde bij mij even. Laten we zeggen 2300 woorden?

Als je je bedenkt dat mijn verhaal 2725 woorden had, dan is dit relatief laat. Voor mij echter leek het in elkaar te vallen als een puzzel. Ik zou niet eindigen met Nick en Willa die elkaar zouden kussen, nee. Ik ging voor een einde in de vorm van een gesprek dat je op twee manieren kan interpreteren. 1) Nick en Willa worden verliefd. 2) Nick en Willa worden vrienden. In principe kan je het verhaal op beide manieren lezen, waardoor ik me zelf best wel goed voelde over mijn einde.

Vorige week kwam de longlist online. Met knikkende knietjes stond ik op een straat in Londen omdat ik op examenreis was, naast een of andere make-up winkel omdat ze daar WiFi hadden, om te checken of het er al opstond. Ja, het was er al. Het laden van de pagina duurde veel te lang, en toen moest ik nog eens doorklikken naar een andere pagina. Mijn ongeduld had echt bijna een nieuw niveau van hoog bereikt, toen ik het zag staan. Mijn naam. (Valt het op dat we allemaal echt niet doorhadden dat een titel nodig was? Oeps)

Longlist
Eline Berkhout – Geen titel
Suze van Dam – Geluk bij een ongeluk
Sandra Hessels – Geen titel
Annerieke van der Krift – Ken ik jou?
Liz – Kakelende kippen en aanverwante zaken
Nimke – Lord of the wings
Jellie van Rheenen – Kiplekker
Melanie Smit – Geen titel
Mariëlle Tax – Geen titel
Marijke Vos – Geen titel 

Ik heb echt staan springen op straat, niet normaal. De Londenaren vinden me een beetje vreemd nu, maar ach, ik zou worden uitgegeven in een heus ebook. Dat mocht ik toch wel vieren?

De aanleiding van deze post is de uitslag die vandaag online kwam. De top drie, en dus de uiteindelijke winnaar, werden vandaag bekend gemaakt. Helaas zat ik hier niet bij, maar ik wil de top drie en de winnaar in het bijzonder super hard feliciteren! Jullie hebben het echt top gedaan, en ik weet zeker dat jullie verhalen geweldig zijn. Dat zullen we zien als het ebook uit is, ergens in november.

Ook ben ik ZO blij met het commentaar dat ik van de jury kreeg!

Eline Berkhout – Geen titel   
Het verhaal van Eline deed de jury denken aan een goede en leuke versie van de film Costa! Ze zette niet alleen de hoofdpersonages maar ook de voorbijgangers in het verhaal als echte mensen neer. Dit in weinig woorden en zonder de personages te generiek of standaard te laten worden. Bovendien koos ze slim voor een eenvoudig verhaalelement dat ze goed en netjes heeft uitgewerkt zonder uit te wijden naar onnodige verhaallijnen.

Geen idee waar die film over gaat, nooit van gehoord ook, maar nu moet ik hem natuurlijk kijken! Ik wil de jury heel erg bedanken voor dit commentaar, omdat het zeker iets voor mijn zelfvertrouwen heeft gedaan. Dit is totaal niet mijn genre, en ik heb ook nog nooit zoiets geschreven. Meestal is het iets historisch of dystopian, en als het dan eens vandaag de dag afspeeld is liefde wel het laatste ding waar mijn karakters zich druk om moeten maken. Daardoor is het echt ongelooflijk fijn om bevestiging te krijgen dat zelfs in een genre dat me niet ligt, ik nog steeds goed kan schrijven.

Het was erg leuk om te doen, en ik kan ook niet wachten om alle verhalen in de ebundel te zien, maar ik weet nu nog zekerder dat dit echt niet mijn genre is. Ik houd van magie, van plottwists, van actie scenes, en dat miste ik hier nog al. Maar dat is goed om te weten, toch?

Mijn doel was om de top 10 te halen. Top 3 zou leuk zijn, winnen geweldig, maar het grote doel was top 10. Daarna zou ik ook niet meer teleurgesteld zijn als ik de rest niet had gehaald, had ik met mezelf afgesproken. Gelukkig klopte dit ook helemaal! Natuurlijk had ik graag willen winnen, maar ik merk dat ik eigenlijk vooral blij ben voor degene die gewonnen heeft, zelfs als ik haar niet ken! Nog maals gefeliciteerd met je overwinning, Suze! Maar weet wel. Als de volgende schrijfwedstrijd een fantasy-thema heeft, lust ik je helemaal rauw 😉

Welkom!

Beste dames en heren,

Welkom op mijn blog! Ter informatie, ik heb die zin vijf keer opnieuw geschreven omdat ik slim wilde klinken, en ben uiteindelijk toch maar voor welkom gegaan. Tja. Het leven is zwaar.

Hallo allemaal! De mensen die me kennen van Facebook of Twitter (@TheBookaneers29) weten natuurlijk al iets meer over mij, maar voor de mensen die echt geen idee hebben wie ik in hemelsnaam ben ga ik mezelf even voorstellen. Mijn naam is Eline, ik ben vijftien jaar, en ik ben zo ongelooflijk blij dat ik eindelijk de stap heb genomen om deze blog te starten. Ik twijfelde er al eeuwen over, maar toen ineens was de knop om en moest het gewoon. Zie hier het resultaat!

Het is het idee dat ik op deze blog ga bloggen over van alles en nog wat, maar met een grote focus op boeken (en mogelijk ook op tv series, we zien wel hoe dat loopt). Zoals je wel gezien hebt heet mijn blog All The Feels, omdat ik persoonlijk niets belangrijker vind dan echt iets voelen bij een boek, tv serie, film of muziek album. Dat betekent niet dat een boek me per se aan het huilen moet maken; blijdschap voelen is ook goed, of absolute afschuw voor een bepaald karakter (op een goeie manier, niet omdat hij een slecht ontwikkeld karakter is), en ik houd echt van een goeie mindfuck op z’n tijd.

Over wat voor boeken en series en zo kun je dan posts verwachten? Uiterst goeie vraag. Ik lees eigenlijk voornaam Young Adult, soms met een uitwijking naar Middle Grade. Het genre daar weer binnen ligt echt aan de bui die ik heb. Het ene moment heb ik een kick-ass fantasy nodig, het andere wil ik zwijmelen bij een contemporary, en weer op een ander moment wil ik gewoon Harry Potter herlezen. Soms heb ik ook van die fases waarin ik dan ontzettend veel binnen hetzelfde genre lees. Dat zul je wel merken aan de recensies die zullen verschijnen.

Voordat ik er een einde aan ga breien kom ik eerst nog even snel met een lijstje van dingen waar ik fan van ben. Want ja, je moet natuurlijk wel weten waar je aan begint met zo’n blog!

Boeken: Becky Albertalli (Simon vs. the Homosapien Agenda), Rick Riordan (Percy Jackson (Duh)), Jessica Khoury (Onsterfelijk/Origin, Vitro, Kalahari), Victoria Scott (Water & Vuur/Fire & Flood), Suzanne Collins (The Hunger Games (Dubbel duh)), J.K. Rowling (Harry Potter (Driedubbel duh)), Leigh Bardugo (the Grisha), Melina Marchetta (Saving Francesca), Kevin Brooks (The Bunker Diary), John Flanagan (The Ranger’s Apprentice).

Series: Supernatural, NCIS, NCIS Los Angeles, The Blacklist, Boston Legal, Suits, The Mentalist, Castle, Dexter, Scorpion. (Het zijn er echt veel meer, maar ik kan er even niet op komen. Dat zegt al wel genoeg, geloof ik)

Films: De Tweeling, Catching Fire & Mockingjay Part One, Pitch Perfect, alle Harry Potter films, bizar veel van de Disney Channel Originals zoals Lemonade Mouth en Disney’s Descendants, Captain America: The First Avenger & Winter Soldier.

Muziek: Bastille, Imagine Dragons, the Plain White T’s, de soundtrack van de eerste twee Harry Potter musicals, de soundtrack van Camp Rock 2, de soundtrack van Lemonade Mouth, de soundtrack van alle High School Musical films… Je snapt hem.

Ik denk dat dit hem wel was, eigenlijk. Natuurlijk ga ik nog veel meer in detail in op al deze fandoms in latere posts, maar voor nu is dit denk ik wel genoeg. Ik kan echt niet wachten om aan deze website te bouwen, en hopelijk zullen er snel veel blogs op staan.

Tot de volgende keer!