Oh mijn Gott – op bezoek bij uitgeverij Gottmer

Voor iedereen die mij kent staat het als een paal boven water: ik ben Gottmer fan. De Grijze Jager boeken heb ik echt verslonden, maar ook toen ik kleiner was pronkte Gottmer in mijn boekenkast. Wat dacht je van Dikkie Dik bijvoorbeeld, of Rupsje Nooitgenoeg? Ik durf te wedden dat elk kind in Nederland wel eens een boek van Gottmer gelezen heeft, bewust of onbewust, en dat maakt de uitgeverij voor mij zo speciaal. Dus toen ik erachter kwam dat Gottmer letterlijk bij mij om de hoek zit, ik dat deelde op twitter, en toen werd uitgenodigd om een keer langs te komen, was ik natuurlijk het gelukkigste meisje op aarde!

Vol van de zenuwen stapte ik afgelopen dinsdag op de fiets. Gottmer is toch haast een soort legende. Het idee dat ik daar naar binnen zou gaan was zo vreemd! Maar een niet al te lange tijd later zat ik dan toch echt bij de balie te wachten op Ineke, die me rond zou leiden. En tjongejonge zeg, wat was me dat een rondleiding. Ik had me van te voren voorgenomen om foto’s te maken, maar eenmaal daar was ik alles vergeten en was ik vooral bezig om niet met open mond naar alles te staren. Wow, wat een pand. En boeken, overal!

ippDe eerste stop was Ineke’s kantoor, en het was meteen al gezellig. We hadden het over vanalles, waaronder ook nieuw gepubliceerde boeken van Gottmer. Ik vertelde dat ik een keer het eerste boek van Margje Woodrow van ze gewonnen had, en er werd enthousiast gereageerd. Zo enthousiast, zelfs, dat ik Margje’s nieuwe boek Kater meekreeg! Examendeal is in paperback uitgegeven, en toendertijd was mijn commentaar dat het boek redelijk dun was, maar je toch voor een normale paperback betaalt, wat best jammer is. Blijkbaar kwam dat vaker voorbij en heeft Gottmer dat op deze manier opgelost. Nou, ik ben er blij mee!

IMG_20151222_161249.jpgNa Ineke’s kantoor liepen we een rondje door de hele uitgeverij. Van de vormgevers tot de editors tot de grote baas, ik heb ze allemaal (indien aanwezig, natuurlijk) een handje gegeven. Zo ook degene die de beslissing heeft genomen om de Grijze Jager uit te geven. Ik ben van mening dat zij daar een lintje voor zou moeten krijgen, dus natuurlijk vertelde ik dat ook. We raakten aan de praat, en ik herkende een boek (The Sin Eater’s Daughter) dat op haar bureau lag. Ik merkte op dat ik er goede dingen over had gehoord, en daar was ze het mee eens, maar het paste niet helemaal bij Gottmer, dus lag het op de afwijzen stapel. Toen de vraag of ik hem gelezen had, en of ik hem dan niet wilde hebben. Nou, dat hoef je me geen twee keer te zeggen!

We gingen verder, en ik zag vele wonderen (er is een kast met alleen maar Dikkie Dik boeken en knuffels en andere dingen erin. En een boekenkerstboom. En promotiemateriaal overal. Overal!), maar ik denk dat dat het magazijn/archief/het walhalla toch echt met stipt op één staat als we het over favoriete Gottmer plekken hebben. Want wow. Wow. Stel je even je woonkamer voor. Doe die dan keer drie à vier en vul hem met dozen materiaal en kasten vol boeken. Ja, dat lijkt me wel een goeie omschrijving.

Alle boeken die Gottmer ooit heeft uitgegeven waren daar ippaanwezig. Maar dan ook echt allemaal. Naast de Grijze Jager en Dikkie Dik boeken stonden ook boeken te pronken waar ik nog nooit van had gehoord, en die minimaal drie keer zo oud waren als ik. Dat was echt zo leuk om te zien!

Ineke besloot dat ik De Sleutel van Sleedoorn moet lezen (“Hij is zo spannend! En voor fans van de Grijze Jager.”), dus die kon ik ook mooi bij mijn stapeltje leggen. Want een stapel was het ondertussen wel! Ik had om eerlijk te zijn geen enkel boek verwacht, dus ik was zo verrast toen ik boekjes kreeg!

ipp

De boeken die ik meekreeg

Conclusie: mijn dag bij Gottmer was echt geweldig. Niet alleen ben ik binnen geweest, ook heb ik alle aanwezige werknemers ontmoet en heb ik haast het hele productieproces kunnen volgen. Bijna de volledige tijd dat ik daar was kreeg ik de glimlach niet van mijn gezicht. Hoe kon ik ook? Hier werkten mensen met precies dezelfde passie voor boeken als ik. Hoe kon het hier niet geweldig zijn?! Op de fiets naar huis heb ik ook echt hardop zitten juichen. De overburen keken me een beetje raar aan, maar ach. Het is niet elke dag dat je op bezoek gaat bij Gottmer!

Advertenties

Boekrecensie – The Tournament at Gorlan – The Ranger’s Apprentice: The Early Years #1

Iedereen die mij goed kent weet dat ik van John Flanagan houd, en niet een klein beetje ook. Zeg maar gerust dat ik een lichtelijke obsessie met zijn boeken heb. Zo heb ik de 12 Grijze Jager boeken in het Nederlands, deel 7 en een bind-up van 1&2 in het Engels en 1-5 van Broederband in het Nederlands EN Engels. Dat zijn 24 boeken. Verder ben ik al drie keer naar de Grijze Jager dag geweest, en won ik zelfs een keer de verkleedwedstrijd. Ik weet het, het is erg. Toen ik hoorde over deze nieuwe serie, dus, pre-orderde ik het boek het moment dat het kon. Na maanden wachten was het dan eindelijk oktober en kwam mijn prachtige Engelse hardcover binnen. Wat ik ervan vond? Dat lees je hier!

51qvq1wsmpl-_sy344_bo1204203200_Het verhaal begint direct na het korte verhaal De man uit Hibernia. Dit is de tijd voor Will überhaupt geboren was. Crowley en Halt zijn vrienden geworden, en dat is maar goed ook, want ze hebben elkaar hard nodig om Morgarath te stoppen. Hij is geïnfiltreerd in het jagers corps, en doet er alles aan om de Grijze Jagers van binnen uit te vernietigen. Om hem te stoppen gaan Crowley en Halt op zoek naar een aantal jagers die, net als Crowley, de dupe zijn geworden van Morgarath’s plannen om de jagers, maar ook de kroonprins, in een slecht daglicht te stellen. Ze moeten naar Gorlan om tijdens het jaarlijkse toernooi Morgarath te ontmaskeren. Maar zijn ze met genoeg man, en is er genoeg tijd? Wie zal het zeggen.

 

Nederlandse Titel: Het Toernooi van Gorlan (De Grijze Jager: De Vroege Dagen #1) (Gottmer) (NOG NIET VERSCHENEN, verschijnt in februari 2016) (ISBN: 9025760961)

Engelse titel: The Tournament at Gorlan (Ranger’s Apprentice: The Early Years #1) (Philomel Books) (ISBN: 0399163611)

Score: 9,5/10

Op een feels-schaal van wiskunde huiswerk (1) tot de Captain America: Civil War trailer (10), hoeveel feels: 9,5 (Echt, als ik ergens om had moeten huilen dan was dit een 10 geweest)

Ik heb het schrijven van deze recensie al heel lang uitgesteld. Al meer dan vijf keer heb ik de pagina geopend, alvorens er naar te staren en hem maar weer te sluiten. Hoe kon ik nou mijn mening gaan geven over dit boek, als ik al lang niet meer objectief naar John Flanagan’s werk kan kijken? Ik geloof dat ik tot nu toe pas een van zijn boeken geen vijf sterren gaf, en toen waren het er vier. Dus in hoeverre zou iemand iets aan deze recensie hebben? Maar toen realiseerde ik me iets. Ik had misschien een obsessie, en ik kon misschien niet meer objectief zijn, maar dat heeft een reden. Als ik nou over die reden schrijf, hebben we misschien toch wat! Zo gezegd, zo gedaan.

Graag zou ik willen beginnen met de personages. Als Flanagan ergens om bekend staat, dan zijn het wel zijn vele uiteenlopende personages. Halt, bijvoorbeeld, is voor iedereen die de Grijze Jager boeken gelezen heeft in een woord te beschrijven: chagrijnig. Maar achter elk personage zit zo veel meer. Ze zijn ontzettend gelaagd, helemaal voor een boekenserie die eigenlijk geschreven is voor kinderen, en dat maakt het juist zo leuk om te lezen. Ook in dit boek weer was er geen gebrek aan interessante personages. Vooral leuk is dat dit boek zich flink wat jaren voor Grijze Jager boek 1 afspeelt. Dit betekent dat alle personages uit de serie nu zo’n twintig jaar jonger zijn. Je kent ze natuurlijk alleen als ervaren volwassenen, dus het is heel interessant om te zien hoe deze personages die ervaring opdoen.

Wat was dit boek een feest van herkenning, zeg. Iedere plek die de Jagers bezochten, iedere persoon die ze ontmoetten, bijna allemaal ken je ze wel. Zo gaan Halt en Crowley op bezoek bij een jonge baron Arald en komen ze de Jager tegen die Will in Grijze Jager deel 5 leert muzikant te zijn voor een opdracht, maar vooral belangrijk is dat in dit deel Morgarath nog baron is. Grijze Jager boek 1 begint jaren na de verbanning van Morgarath, dit boek verklaart die verbanning. Het is zo leuk dat die legende, die vooral in de eerste paar boeken centraal staat, eindelijk goed verteld wordt!

Natuurlijk is er wel een klein minpuntje waardoor ik het boek niet volle punten kon geven. Crowley vindt op een gegeven moment een lijst met 12 namen, waar hij zegt zelf ook op te staan. Dan gaan ze de rest van het boek op zoek naar de 12 mannen die op de lijst staan. Ja, die las je goed. Op de lijst staan 11 namen plus die van Crowley, maar Crowley gaat er 12 zoeken. En hij vindt er ook 12! Misschien heb ik een bepaald zinnetje niet helemaal goed gelezen en stonden er 13 namen op de lijst, of stond Crowley er niet op, maar voor zover ik weet is dit niet het geval. Dit irriteerde me om eerlijk te zijn best wel, vandaar dus dat halve puntje aftrek, maar dat doet niet af aan het feit dat dit boek geweldig is!

Ik zou dit verhaal zeker aanraden aan alle Grijze Jager fans, omdat het zeker een toevoeging aan de serie is. Ja, beste mensen, een prequel die daadwerkelijk wat toevoegt. Ik was ook verrast! Je moet alleen niet denken dat, omdat het een prequel is, je hem voor deel 1 van de Grijze Jager serie moet lezen. Dit boek bevat namelijk spoilers over iemands verleden, die je in de normale serie pas in boek 8 ontdekt. Wees dus gewaarschuwd! Ook gaat dit boek direct verder na het korte verhaal De man uit Hibernia, die in boek 11 staat, dus je doet er ook goed aan om die eerst te lezen.

Tja, wat kan ik verder nog over dit boek zeggen, behalve dat het goed was? Flanagan is, in mijn ogen, een absoluut genie, en dit boek bewijst dat maar weer eens. Ik kan dus ook niet wachten op deel 2 van deze prequel duology!